Φάγαμε (σ)τον Άμπακα!

Σάββατο βράδυ και ο υπογράφων έχει κλείσει τραπέζι για φαγητό στον Άμπακα. Ο Άμπακας είναι κρητικό εστιατόριο στο Γκάζι. Αιτία, μία φίλη με καταγωγή από την Κρήτη. Είναι εύκολο να το βρείς, όπως βγαίνεις από το σταθμό του μετρό "Κεραμεικός" και ανεβαίνεις τις κυλιόμενες προς την Τεχνόπολη, κάνεις δεξιά. Ο δρόμος που "ανοίγεται" μπροστά σου είναι η Τριπτολέμου (περνάει έξω από το Socialista). Στον κάθετο δρόμο που θα συναντήσετε να ανεβαίνουν τα αυτοκίνητα είναι η Ορφέως, κάνετε δεξιά και φτάσατε. Ο χώρος είναι μικρός και περιποιημένος, επενδεδυμένος με πέτρα οι τοίχοι και τα (περίπου 15) τραπέζια είναι από ξύλο.

Ήμασταν τυχεροί γιατί πετύχαμε ημέρα που είχε ζωντανή μουσική, τον εξαιρετικό Νίκο Βεζυράκη στο τραγούδι και στη λύρα με τους επίσης εξαιρετικούς μουσικούς Γιάννη Κυδωνάκη στο λαούτο και Γιώργο Κυρικάκη στα πλήκτρα.

Πάμε και στο δια ταύτα τώρα που είναι το φαγητό. Λοιπόν το ψωμάκι (λέγε με και κουβέρ) έρχεται μέσα σε πουγκί. Αυτά που παραγγείλαμε ήταν λουκάνικο με στάκα που απ'ότι κατάλαβα (καθ'οτι άσχετος με την κρητική κουζίνα) είναι το βούτυρο από το πρόβειο γάλα. Τιμή €6.80 καλή μερίδα οπότε συνιστώ ανεπιφύλακτα. Μιά φέτα ψητή που έρχεται μέσα σε φύλλο πίτας που είναι και εντυπωσιακό να το βλέπεις αλλά και πολύ καλή στη γεύση οπότε και αυτό συνίσταται. Τζατζίκι με ρακί και μάραθο, κάτι διαφορετικό λες, απλά η ρακί "χάνεται" και το μάραθο επισκιάζει τα πάντα αλλά αξίζει γιατί είναι μεγάλη μερίδα. Ο ντάκος είναι ωραίος, αυτό έλειπε βέβαια σε κρητικό εστιατόριο να μην είναι καλός, απλά αφήστε λίγη ώρα να μουσκέψει καλά το παξιμάδι για να σπάει εύκολα. Παρήγγειλα και απάκι (χοιρινό καπνιστό) αλλά είχε τελειώσει οπότε παρήγγειλα αμανίτες (μανιτάρια). Άσχετα τελείως αυτά τα 2 το ξέρω αλλά μου έκανε εντύπωση το όνομα. Ήταν μεγάλη μερίδα με ευμεγέθη μανιτάρια αλλά απ'οτι μπόρεσα να καταλάβω τα αλευρώνουν πριν τα τηγανίσουν και προσωπικά δε μου άρεσαν.

Πάμε και στο πιο αρνητικό τώρα. Παρήγγειλα κάποια στιγμή κρητικό χοιρινό σουβλάκι, €9, (μιας και ζήλεψα όταν το είδα σε διπλανό τραπέζι). Επειδή είχε λίγη δουλειά λόγω του ότι λίγο παραδίπλα υπήρχε μια μεγάλη παρέα ήμουν αρκετά υπομονετικός (περί τη μία ώρα). Εκείνη τη στιγμή έρχεται ο σερβιτόρος και μου λέει σε λίγο είναι εδώ. Τελικά μέχρι να φύγω, καμιά ώρα ακόμα δηλαδή δεν είχε έρθει. Παρόλα αυτά το χρέωσαν στο λογαριασμό κανονικά. Θα μπορούσα να το πω και να μην το πληρώσω τελικά αλλά επειδή είμαστε καλοί γιατί δε τα "παίρνουμε" από κανέναν δεν είπα τίποτα. Απλά να κρατάτε χρόνο τι ώρα παραγγέλνετε κάτι.

 Σύνολο (μαζί με κόκκινο κρασί, χωρίς το σουβλάκι) θα πήγαινε €39 ο λογαριασμός τιμή ικανοποιητική για 2 άτομα κρίνοντας τον χώρο, την ποσότητα και την ποιότητα του φαγητού.

Άμπακας

Ορφέως 34 & Ικαριέων,  Γκάζι

Είδα στο Λεμόνι τον Ζαμπόνι που τα χώνει!

Κυριακή μεσημέρι και μετά από ένα διασκεδαστικό αγώνα ποδοσφαίρου με τον Κοιλιόδουλο, (θεατές μη νομίζετε πολλά πράγματα, πρέπει να κρατάμε τη δύναμή μας για άλλα πράγματα) είπαμε μιας και μεσημέριασε να πάμε για φαΐ (ναι είμαι σίγουρος ότι σας ξάφνιασα...).

Στόχος μας αυτή τη φορά το Λεμόνι, ένα μαγαζί στη Γλυφάδα, πίσω από το κολυμβητήριο. Ουσιαστικά είναι ένα σουβλατζίδικο, λίγο πιο κυριλέ από το μέσο όρο, αλλά όχι αυτό που αποκαλούμε στο blog σουβλακερί. Είναι απλά λίγο πιο προσεγμένο από ότι είναι ένα συνοικιακό μαγαζί.

Στο θέμα της διακόσμησης το μαγαζί έχει κάνει μια ενδιαφέρουσα μίξη βιομηχανικού και παραδοσιακού στυλ. Για την ακρίβεια, ενώ οι τοίχοι και οι γραμμές του μαγαζιού, ακόμα και το χρώμα του τοίχου, παραπέμπουν σε βιομηχανικό στυλ και εργοστάσιο (σε καλή κατάσταση βέβαια όχι ερείπιο όπως βλέπουμε στις ταινίες), όλος ο τοίχος πίσω από τους ψήστες αλλά και ένα μέρος του χώρου του καταστήματος είναι διακοσμημένος παραδοσιακά, με ξύλο, ραφάκια με υλικά, σκόρδα και άλλα τσαμπιά. Ένα επιπλέον θετικό του χώρου είναι η αμφιθεατρική διαμόρφωση του, η οποία επιτρέπει και σε κάποιον που είναι καθισμένος μέσα να βλέπει στον δρόμο μπροστά από το μαγαζί. Εντάξει μπορεί να μην έχει και θέα θάλασσα, αλλά δε βλέπεις τραπέζια και παρέες να μασαμπουκώνουν σε κάθε πλευρά.

Να πούμε και 2 λόγια για τις τουαλέτες του μαγαζιού, στις οποίες πήγαμε και είναι σε άριστη κατάσταση, από τις καθαρότερες και περισσότερο λειτουργικές που έχω δει σε τέτοιου είδους μαγαζί.

Περνώντας στο σέρβις, μόλις φτάσαμε έφτασε μια κανάτα νερό (τα σερβίτσια ήταν ήδη πάνω στο τραπέζι γυρισμένα ανάποδα για να μη σκονίζονται), ενώ και οι κατάλογοι ήταν ήδη πάνω. Τα γκαρσόνια εξυπηρετικότατα, πάντα ευγενικότατα και ότι τους έλεγες να το φέρουν ερχόταν. Αυτό που οφείλω να παρατηρήσω είναι ότι στο τέλος (οπότε βέβαια και το μαγαζί ήταν σχεδόν γεμάτο) μια παραγγελία που κάναμε έξτρα για να δοκιμάσουμε το πιάτο καθυστέρησε λίγο. Αλλά δεδομένου ότι είχαν πολύ κόσμο να εξυπηρετήσουν, δε μπορώ να το περιλάβω στα αρνητικά, αλλά οφείλω να το πω.

Πάμε στο κυρίως πιάτο (κυριολεκτικά και μεταφορικά), στο φαγητό. Πρώτη εντύπωση, δηλαδή η ποικιλία, ο κατάλογος είναι ένα Α4 διπλωμένο στη μέση περίπου. Ωστόσο είναι πραγματικά γεμάτο και βρίσκεις ότι περιμένεις να βρεις σε ένα τέτοιο μαγαζί, σουβλάκια τυλιχτά και μη, μερίδες γύρο, ντονέρ, σούβλες με χοιρινό, μοσχάρι, αρνί και κοτόπουλο.

Η δική μας παραγγελιά ήταν μια (τ)Υροκαυτερή (το οποίο ήταν και το μόνο τυπογραφικό λάθος στο κατάλογο), η οποία ήταν αρκετά καλή, αλλά όχι και τόσο καφτερή για να είμαστε ειλικρινείς. Βέβαια εμένα μου αρέσει το τσίλι σκέτο, οπότε κρίνετε μόνοι σας. Μια μερίδα πατάτες, φρέσκες και όχι προτηγανισμένες βιομηχανικές, κάτι που το βρήκαμε μεγάλο ατού, και ένα ψητό χαλούμι, το οποίο προτίμησα από την φέτα λόγω καταγωγής και το οποίο παραδέχομαι ότι είναι από την καλύτερη ποιότητα που έχω βρει στην Ελλάδα. Ενδεικτικά ακόμα και όταν κρύωσε λίγο δεν έγινε λάστιχο, όπως, συνηθίζει να κάνει το χαλούμι χαμηλής ποιότητας, αλλά παρέμεινε σχεδόν στην αρχική του συνοχή.

Μετά τα ορεκτικά πήραμε μια μερίδα ντονέρ για μένα, στην οποία περιλαμβανόταν λίγο τζατζίκι σε κιουπάκι, πατάτες, ντομάτα και κρεμμύδι (πολύ κρεμμύδι και λιγότερη ντομάτα αλλά εμένα μου αρέσει το κρεμμύδι και δε παραπονιέμαι). Το μέγεθος ήταν ικανοποιητικό και μου άρεσε το γεγονός ότι την παράσταση στο πιάτο έκλεβε το ντονέρ που είναι και ο πρωταγωνιστής, ενώ τα συνοοδευτικά ήταν απλά συνοδευτικά όπως πρέπει. Επιπλέον είχε μια έντονη γεύση που χωρίς να είναι κάτι το ιδιαίτερο είναι ακριβώς ότι περιμένεις από το πιάτο που παραγγέλνεις. Το μόνο που δεν ήταν στο αναμενόμενο επίπεδο στο πιάτο ήταν το τζατζίκι, το οποίο ήταν πολύ ελαφρύ. Είναι λογικό ότι σε ένα μαγαζί στη μέση της Γλυφάδας δε θέλεις να έχεις το τζατζίκι που βάζουν στα Καλύβια ή στα Βλάχικα, αλλά με την έντονη γεύση του ντονέρ, το τζατζίκι χανότανε λίγο και αυτό το θεωρώ προσωπικά αρνητικό.
Ο Κοιλιόδουλος παρήγγειλε μια σούβλα χοιρινό μαριναρισμένο,

για την οποία το φαίνεσθαι είναι ακριβώς το ίδιο με την δική μου. Επιπλέον ότι το κρέας ήταν πολύ καλά ψημένο και μαριναρισμένο, με αποτέλεσμα να παραδέχομαι ότι μου άρεσε πολύ περισσότερο το πιάτο του κοιλιόδουλου (ναι με έριξε εκείνη τη μέρα...αλλά θα πάρω το αίμα μου πίσω μη νομίζετε....). Το αρνητικό της μερίδας του Κοιλιόδουλου είναι ότι δεν περιείχε κάποιου είδους σως (τζατζίκι ή τυροκαυτερή ή οτιδήποτε). Όχι ότι το φαγητό ήταν στεγνό και τη χρειαζότανε, κάθε άλλο, αλλά αν υπήρχε θα έπαιρνε πολύ καλύτερο βαθμό για εμένα.

Επειδή σκεφτήκαμε ότι πρέπει να κάνουμε μια επισταμένη μελέτη (για εσάς που μας διαβάζετε, όχι ότι πεινάγαμε μη νομίζετε), πήραμε και το Σουβλιστό Λεμόνι, που περιέχει μοσχάρι, χοιρινό και αρνί. Τα ίδια ισχύουν για το φαίνεσθαι, το κρέας ήταν πολύ ωραίο και προσωπικά σε σειρά αγαπημένου ήταν Μοσχάρι (πραγματικά πολύ νόστιμο), Αρνί (επίσης πολύ καλό και δε βρίσκεις συχνά καλό αρνί έξω) και χοιρινό (τρίτο μόνο γιατί είναι πολύ κοινό να βρεις καλό χοιρινό).

Σαν μέγεθος οι μερίδες που πήραμε ήταν ατομικές και μπορεί να μην ήταν τεράστιες, αλλά ήταν ικανοποιητικές. Για ένα φυσιολογικό άνθρωπο (γιατί άλλο ο Γευσιχώστης, καταλαβαίνετε....) είναι αρκετή για να χορτάσει.

Πηγαίνοντας στο λυπητερό κομμάτι της λυπητερής.... Η αλήθεια είναι ότι οι τιμές είναι λίγο τσιμπημένες, όχι παραπάνω από ότι θα περίμενες στη Γλυφάδα. Ενδεικτικά οι μερίδες και οι σούβλες είναι από 8 μέχρι 9,50€, ενώ η μερίδα οι πατάτες είναι 3€. 2 άτομα (που βέβαια τρώνε γενναία) πληρώσαμε 40€, αλλά ομολογουμένως χορτάσαμε.

Ανακεφαλαιώνοντας, ένα ωραίο μαγαζί με ιδιαίτερο στήσιμο, με καλό φαγητό που δε θα κλαις τα λίγο παραπάνω λεφτά που θα δώσεις για να φας. Επιπλέον εμείς που πήγαμε εκεί μια Κυριακή με πολύ ωραίο καιρό, πιάσαμε άνετα τη συζήτηση και η ώρα πέρασε ευχάριστα (και εποικοδομητικά με τα φαγητά στη μέση) χωρίς να το καταλάβουμε.

Ενδείκνυται πραγματικά να το επισκεφτείτε, μπορεί να βρείτε και εμάς μέσα, αφού με τον Κοιλιόδουλο έχουμε πει ότι θα ξαναπεράσουμε για μια ακόμα....βόλτα... (κοινώς να πάρουμε ότι άλλο έχει μείνει στο κατάλογο).

Λεμόνι Grill House

Κύπρου 65 (απέναντι από το κολυμβητήριο), Γλυφάδα

Taste dive: Τα μπριζολάκια

Μετά από μια σχετικά μεγάλη αδρανή περίοδο (να με συμπαθάτε αλλά γευσιχωσία στη μητέρα μου και στους φίλους που μας καλούσανε δε γίνεται να κάνουμε), επιστρέφουμε δημήτριοι την μέρα της ονομαστικής γιορτής του Αη Γιάννη, για να σας δώσουμε τα φώτα μας (ειρωνικά δε, μια μέρα μετά των Φώτων).

Μετά από αρκετό καιρό εκτός μάχης στη νυχτερινή μασασκέδαση, είπαμε να το κάψουμε λίγο και να πάμε σε ένα πολύ δημοφιλή προορισμό για νέους, χαβαλεδιάρηδες και ωραίους. Δηλαδή πήγαμε να τους σπάσουμε τη παρέα....ΧΑ! Πήγαμε στο Γκάζι...

Το μαγαζί να είμαι ειλικρινής δε το ήξερα, ας είναι καλά ο κοιλιόδουλος που τα ψάχνει κάτι τέτοια. Το μαγαζί λέγεται Τα μπριζολάκια και είναι στο Γκάζι πάνω στην Κωνσταντινουπόλεως πολύ κοντά στο μετρό, πράγμα που του δίνει ένα επιπλέον πλεονέκτημα. Αν πάτε μόνο για φαγητό μπορείτε να πάτε με το μετρό και να επιστρέψετε νωρίς ώστε δε χρειάζεστε αυτοκίνητο, παρκάρισμα κτλ. Κυρίως το παρκάρισμα γιατί η περιοχή όπως ίσως θα ξέρετε έχει ένα ζωντανό δράμα κάθε βράδυ για το ποιός θα παρκάρει που (Για την ιστορία εγώ με την απίστευτη κωλοφαρδία που με διακρίνει στο Γκάζι πάρκαρα περίπου 100 μέτρα από το μετρό, 2 λεπτά αφού είχα φτάσει... ναι ναι το ξέρω, μη βρίζετε δε κάνει).

Δε μου είχαν πει κάτι για το μαγαζί πριν πάμε, οπότε ήμουν ελεύθερος να βγάλω τα δικά μου συμπεράσματα. Μόλις το είδα, χωρίς να πω ότι μου έκανε και καμία τρελή θετική εντύπωση, σκέφτηκα ότι σαν μαγαζί ήταν καλά φτιαγμένο. Ούτε πολύ φτιάξιμο, σαν γκόμενα που πάει στο Κιάμο, ούτε πολύ ατημέλητο στυλ, σαν κουτούκι που πάνε οι βαρύμαγκες του '80.

Με λίγα λόγια ένα μαγαζί ωραίο και με διακριτική αλλά καλή διακόσμηση, ότι πρέπει για να φας. Επιπλέον η μουσική είναι πολύ διακριτική, πρέπει δε (σύμφωνα με μερικούς ειδικούς στο τραπέζι) να έπαιζε ράδιο Μελωδία. Θα σας γελάσω, αλλά για να το λένε αυτοί.... Τέλος το μαγαζί ήταν άδειο εκείνη τη νύχτα, αλλά δικαιολογείται γιατί αφενός είναι νέο (2 μηνών αν άκουσα καλά) και αφετέρου ήταν μια νύχτα περίεργη με γιορτές κτλ, όπου οι περισσότεροι τρώνε σπίτι και μετά πάνε για ποτό, οπότε δε μπορώ να εκφέρω άποψη. Πάντως τα τραπέζια δεν είναι στριμωγμένα, έχω την εντύπωση ότι και γεμάτο να ήταν, δε θα είμασταν λιγότερο άνετοι.

Μια ελαφρά αρνητική εντύπωση, χωρίς να αμαυρώνει το μαγαζί, απλά είμαι περίεργος σε κάτι τέτοια, μου έκανε ο σερβιτόρος. Όχι δεν ήταν αγενής, το αντίθετο και πολύ εξυπηρετικό το παληκάρι. Απλά δεν είχε.... το look του σερβιτόρου. Δηλαδή αν δε φόραγε την ποδιά θα τον έκανα άνετα πελάτη. Από την άλλη το μαγαζί είναι αρκετά οικογενειακό, οπότε αυτό δεν είναι απαραίτητα στα πλην του. Απλά είναι κάτι που εμένα δε μου άρεσε, περί ορέξεως....

Πάμε τώρα στο φαγητό. Αυτό που δε χαρακτηρίζει το μαγαζί είναι η λέξη ποικιλία. Για την ακρίβεια ο κατάλογος (και το γενικό μενού προφανώς) έχει 3 σαλάτες, 6 ορεκτικά, 2 κυρίως πιάτα και 4-5 επιλογές για να πιείς. Και ο κατάλογος είναι ουσιαστικά μια σελίδα χαρτί, απλά εκτυπωμένη με άλλο χρώμα και σε χαρτί λίγο πιο σκληρό από το κλασσικό των επιστολών. Με λίγα λόγια ένα πράγμα που δεν έχει το μαγαζί είναι επιλογές.

Επειδή όμως το να έχεις 100 επιλογές και να είναι όλες μάπα δεν έχει νόημα, πάμε να δούμε το δια ταύτα! Το φαγητό... το οποίο παραδέχομαι ότι ήταν πολύ καλό. Τα ορεκτικά, που ήρθανε αρκετά γρήγορα, ήταν πολύ καλά, ούτε υπερβολικό λάδι στις σαλάτες, ούτε προτηγανισμένες πατάτες, γενικά θα ήταν τα ορεκτικά που θα ετοίμαζα σπίτι μου. Αν ήξερα να μαγειρεύω... καλά... τέλος πάντων καταλάβατε.

Για κυρίως πιάτο είχες 2 επιλογές, μπριζολάκια και μπιφτέκια. Φυσικά δοκίμασα και από τα 2 (για να δείτε τι κάνω για εσάς), και παραδέχομαι ότι ήταν καλοψημένα και ζουμερά, ακριβώς όπως μου αρέσουν. Με λίγα λόγια αν έχετε διαπιστώσει από τις κριτικές μου ότι έχουμε το ίδιο γούστο, μη διστάσετε, θα σας αρέσουν. Συνοδεύονταν με πατάτες, πάλι στο χέρι, οφείλω δε να παραδεχτώ ότι το πιάτο το καθάρισα τελείως σε ελάχιστο χρόνο.

Και τώρα ξέρω τι σκέφτεστε. Σπιτικό φαγητό, ωραίο μαγαζί, νόστιμα πιάτα και Γκάζι... η λυπητερή θα είναι πολύ.. λυπητερή... Ε λοιπόν όχι άπιστε αναγνώστη, για 7 κυρίως πιάτα, 2 σαλάτες, 3-4 ορεκτικά και κάμποσο κρασί (καλά να 'μαστε και να μας ζήσει ο εορτάζων) το μαλλί πήγε περίπου 80€. Προσωπικά με βάση το τι φάγαμε, την ποσότητα και την ποιότητα το θεωρώ πολύ καλή τιμή. Να παρατηρήσω προς τιμήν του μαγαζιού, ότι στο τέλος μετά από φαγητό κτλ κεράσανε και ένα μισόκιλο κρασί. Να ναι καλά οι άνθρωποι στην υγειά τους!

Κλείνοντας ένα ωραία διακοσμημένο μαγαζί, με καλό σέρβις (αν και είπαμε για το σερβιτόρο, είναι προσωπικό θέμα αυτό) και πολύ καλό φαγητό. Αν δε θέλετε ποικιλία και θέλετε απλά να φάτε καλά σαν σπιτικό φαγητό και σε πολύ καλές τιμές, θα σας το πρότεινα ανεπιφύλακτα. Αν θέλετε κυριλέ και ποικιλία κτλ.... αφήστε το δε κάνει για εσάς.

 

Τα Μπριζολάκια

(σταθμός Μετρό Κεραμεικός)

Κωνσταντινουπόλεως, Γκάζι

Taste dive: Butcher's grill

Σάββατο βράδυ και στη Γλυφάδα επικρατεί το αδιαχώρητο από κόσμο. Εμείς πάμε να τσεκάρουμε την σχετικά καινούργια άφιξη στο χώρο του φαγητού, το Butcher's grill το οποίο βρίσκεται δίπλα στο Cinepolis. Το μαγαζί μπορείς να το χαρακτηρίσεις σουβλάκι - bar, ένα εξευγενισμένο σουβλατζίδικο.
Ο χώρος είναι ωραίος, με το ξύλο να κυριαρχεί παντού στο χώρο και στους τοίχους να κρέμεται το μενού αν κατάλαβα καλά. Εμείς κάτσαμε πάνω, στο κεντρικό τραπέζι, που αν και είχε κόσμο το μαγαζί ήταν αρκετά άνετα. Το σέρβις ήταν ευγενικό, εξυπηρετικό και στα συν βάζω το γεγονός ότι έφερε όλα τα κυρίως πιάτα μαζί.
Μεγάλη παρέα ήμασταν, 9 άτομα για την ακρίβεια και πήραμε για αρχή 3 μερίδες τηγανητές πατάτες, φρέσκιες (που έτσι πρέπει να είναι σε όλα τα μαγαζιά), 5 μερίδες πιτάκια, καλοψημένα (και γενικότερα όλες οι πίτες του είναι αλάδωτες), σως bbq που μου άρεσε αρκετά σε αντίθεση με τη σως μουστάρδας που έφερνε περισσότερο σε μαγιονέζα με λίγη μουστάρδα μέσα, λουκάνικο αραχώβης (γευστικό).
Για κυρίως πήραμε μια μερίδα γύρο κοτόπουλο, μια μερίδα καλαμάκι χοιρινό, 2 σκέτα καλαμάκια κοτόπουλο, 2 γιαουρτλού, 1 πίτα καλαμάκι χοιρινό, ένα πίτα γύρο κοτόπουλο, ένα πίτα γύρο χοιρινό και ένα με μοσχαράκι black angus. Από κανέναν δεν άκουσα κακό σχόλιο για το φαγητό και όσο για τα δύο τελευταία που δοκίμασα εγώ μου άρεσε πολύ το μοσχαράκι, πολύ μαλακό το κρέας αλλά και σωστά ψημένο. Για επιδόρπιο πήραμε ζεστό κέικ σοκολάτας με παγωτό, αν και μικρά τα κομμάτια του κεικ και μόνο μία μπάλα παγωτό δεν ήταν άσχημο. Αυτό που με χάλασε ήταν ότι έπρεπε να τους ζητήσουμε εμείς πιατάκια για το γλυκό αντί να τα φέρουν από μόνοι τους.
Για όλα αυτά μαζί με 5 μπύρες, 2 Coca Cola, μισό λίτρο κρασί και 2 μπουκάλια νερό πληρώσαμε €107.30. Για Γλυφάδα είναι τζάμπα. Ξεχάστε λοιπόν το πιάτσα καλαμάκι (που τον τελευταίο καιρό δεν έχω ακούσει και τα καλύτερα λόγια), τον Bobo και φυσικά την απάτη που λέγεται Λάδι και Ρίγανη με €3.20 το σουβλάκι. Άμα θέλετε να φάτε καλά και σε πολύ κεντρικό σημείο για το πουλ μουρ του θέματος πάτε εδώ.


Butcher's Grill
Ζησιμοπούλου 7α, Γλυφάδα.

Taste dive: Quick Grill Γλυφάδας

Πέμπτη μεσημέρι και πήγαμε να γυμνάσουμε άνω και κάτω γνάθο στο Quick Grill. Μόνοι μας στο μαγαζί, ρωτάμε αν μπορούμε να κάτσουμε και μας απαντάνε "φυσικά". Ανταπαντάμε "ευχαριστούμε" γιατί είμαστε και ευγενικά παιδιά. Επειδή δε θέλαμε να φάμε πολύ αποφασίσαμε να πάρουμε μόνο 2 σουβλάκια ο καθένας. Ο φίλος Χοιρομέρης λοιπόν πήρε ένα με πίτα καλαμάκι χοιρινό κι ένα με πίτα γύρο κοτόπουλο ενώ η αφεντομουτσουνάρα μου επέλεξε πίτα γύρο χοιρινό και πίτα μοσχαράκι γάλακτος. Όλα είχαν τιμή €2.20 πλην του μόσχου που είχε €2.60, ε, μοσχαράκι γάλακτος είναι αυτό. Πάμε και στο δια ταύτα τώρα, με εξαίρεση το μοσχαράκι τα υπόλοιπα ήταν λίγο σκληρούτσικα, ίσως ψήθηκαν λίγο παραπάνω απ'ότι έπρεπε. Πάντως πολύ χορταστικό το σουβλάκι του σε τέτοιο σημείο που ο Χοιρομέρης να με κατηγορεί μετά ότι είμαι κακή επιρροή!
Στα συν (αλλά και πλην αναλόγως τι θα επιλέξεις) είναι οι τιμές του. Ένα συν ακόμα για το ότι κερνάνε γλυκό στο τέλος ανεξαρτήτως του τι παραγγελία θα κάνεις.
Κι ένα συν ακόμα τα εμπνευσμένα σουπλά (από χαρτί) που μπορείς κι εσύ να γράψεις την ατάκα με πιθανότητα να φιλοξενηθεί σε κάποιο από τα επόμενα! Εμείς γράψαμε αλλά δεν θα σας αποκαλύψουμε τι.


Quick Grill Γλυφάδας
Σοφίας Βέμπο 16 κ' Ζέππου (Καραχάλιου) Γλυφάδα

Taste dive: Η Θύμαλος (Ζάκυνθος)

Λοιπόν, τα καλοκαιρινά ποστ συνεχίζονται οπότε μετά το Αιγαίο και τη Σύρο συνεχίζουμε με Ιόνιο. Πήγαμε Ζάκυνθο και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις από τη Θύμαλο που είναι εστιατόριο που ειδικεύεται στα θαλασσινά. Βρίσκεται στον παραλιακό δρόμο όπως πας από την πλατεία του Αγ. Μάρκου προς το λιμάνι λίγο πριν τον Άγιο (όταν λέμε Άγιο στη Ζάκυνθο φυσικά εννοούμε τον Άγιο Διονύσιο).
Ωραία διακοσμημένο το μαγαζί με καλή και γρήγορη εξυπηρέτηση. Πάμε και στο δια ταύτα τώρα που είναι το φαγητό. Εμείς 3 άτομα πήραμε μπύρα, από τις πολλές επιλογές που είχαμε τσίπουρο Τσιλιλή με γλυκάνισο και μία Coca Cola, ένα τζατζίκι (το οποίο έμεινε σχεδόν άθικτο μιας και πέσαμε με τα μούτρα σε όλα τα υπόλοιπα) πατάτες τηγανιτές φρέσκιες, μία σαλάτα με ρόκα και παρμεζάνα και ξύδι balsamico φρέσκια και χορταστική αθερίνα τηγανιτή που βέβαια μας ήρθε λίγο παρατηγανισμένη (όχι ότι δεν τη φάγαμε βέβαια), γαρίδες σαγανάκι με πλούσια σάλτσα, μακαρονάδα με γαρίδες αχνιστή και υπέρ του δέοντος χορταστική (αφού φάγαμε 3 άτομα και έμεινε και στο πιάτο) και φυσικά γαύρο μαρινάτο που πιστεύω είναι το ατού του μαγαζιού μιας και ήταν φρέσκοφτιαγμένος και με την οξύτητα που σου άφηνε στο στόμα να είναι η ιδανική για να μην σου επικαλύπτει τη γεύση του γαύρου (για αυτό και ξαναπαραγγείλαμε).
Σύνολο πληρώσαμε €70, ίσως λίγο τσιμπημένο σε τιμή το τσίπουρο, αλλά φάγαμε καλά έχει σημασία οπότε όταν ξαναπάω στο νησί σίγουρα θα το έχω στα υπ'όψιν.


Η Θύμαλος
Λομβάρδου 78 (Παραλία Ζακύνθου)
Τηλ.: 2695026732

Taste dive: Scherzosa (Σύρος)

Ένα μαγαζί που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το λιμάνι της Σύρου. Οπότε το επισκεφτήκαμε λίγο πριν φτάσει το καράβι, που για κυριακάτικο απογευματινό δρομολόγιο  ήρθε γύρω στις 15:30 οπότε άμα το επισκεφτείτε γύρω στις τρεις παρά πιστεύω προλαβαίνετε να τσιμπήσετε κάτι.
Αν θυμάμαι καλά είναι μια πιτσαρία που είχε επισκεφτεί και ο Έκτορας Μποτρίνι με την εκπομπή που έκανε τότε, τον Εφιάλτη στην κουζίνα, αλλά δε μπόρεσα να βρώ το επεισόδιο εκείνο.

Λοιπόν είναι μια πιτσαρία, που έχει πίτσα με ζύμη παραδοσιακού ιταλικού τύπου, δηλαδή πολύ λεπτή. Εμείς πήραμε μία με το όνομα Φιλαδέλφεια κοινώς γιατί έχει μέσα τυρί Φιλαδέλφεια και μία μπάρμπεκιου. Η πρώτη είναι πολύ ελαφριά ενώ η δεύτερη σου πέφτει λίγο βαριά. Πάντως καλοφτιαγμένες και οι δύο. Και πήραμε και μία μακαρονάδα πουτανέσκα που ήρθε καυτή στο τραπέζι. Ήταν γευστική αλλά πιστεύω έχω φάει και καλύτερες, βέβαια για τελευταία στιγμή καλά ήτανε. Τώρα από τιμές τρία άτομα πληρώσαμε €38.30 που το θεωρώ ακριβό, ενδεικτικά για τη μία πίτσα πληρώσαμε €14. Το σέρβις από την άλλη ήταν ικανοποιητικό, ευγενικό το παιδάκι, λίγο η κουζίνα πρέπει να έχει ένα θεματάκι και ίσως αργήσει την παραγγελία.