15/6/16

Μία χαρ στου Bahaar

Μια ωραία μέρα με ήλιο και αέρα που λέει και το τραγούδι, έστω και αν αέρα δεν πολυείχε και είχαμε πάει βραδάκι, αποφασίσαμε και μετά από μια προσφορά που βρήκε ο Κοιλιόδουλος στο YellowDay, να πάμε στο μαγαζί αυτό που κοντά μας είναι και όλο λέμε να πάμε και ευκαιρία δε βρίσκουμε. Μετά από μια δημοκρατική προσέγγιση του θέματος (θα πάμε τότε και να πάνε να πνιγούνε όλα τα άλλα), φτάνουμε στο μαγαζί που 100 ονόματα έχει αλλάξει μέχρι να πάμε αλλά τώρα το λένε Bahaar.

Η θέση του μαγαζιού είναι λίγο... περίεργη ας το πω. Είναι μακριά σχετικά από το κέντρο της Γλυφάδας, αλλά σχετικά κοντά στη πλατεία Εσπερίδων, λίγο πιο κάτω από τον Αγ. Νικόλαο. Έχει πολύ εύκολη πρόσβαση και σαν περιοχή είναι εύκολο να βρεις να παρκάρεις (εμείς βρήκαμε απέξω ακριβώς), τουλάχιστον σε φυσιολογικές μέρες. Αν πάτε μόνο για αυτό, όπως εμείς, είναι πολύ βολικό σημείο, αν πάτε με σκοπό να συνεχίσετε στη Γλυφάδα, έχετε επιλογές να παρκάρετε κάπου στη μέση, αλλά θα περιλαμβάνουν αρκετό περπάτημα από το ένα σημείο στο άλλο. Καλό το περπάτημα βέβαια, χωνεύεις κιόλας...

Σαν διακόσμηση, το μαγαζί είναι ένας πολύ προσεγμένος και ωραίος χώρος. Ξύλινα τραπέζια και καρέκλες, ενώ κάθε καρέκλα γράφει από πίσω και ένα όνομα, κυρίως γυναικεία βέβαια, υπερτερούν πολύ σε σχέση με τα αντρικά. Υπάρχει χώρος μέσα στο μαγαζί και έξω ημι-υπαίθριος. Εμείς κάτσαμε στον έξω χώρο, οπότε δε μπορώ να πω πολλά για το εσωτερικό, αλλά αν ήταν τόσο προσεγμένο όσο το εξωτερικό θα ήταν ένας πολύ καλός χώρος για φαί. Κλείνοντας για τον χώρο να πω ότι στο εξωτερικό υπάρχει και η κουζίνα που είναι ανοιχτή και μπορούν όλοι να βλέπουν τι γίνεται μέσα.

Από άποψη σέρβις, δεν είχαμε κανένα παράπονο. Υπήρχε ένας μόνο σερβιτόρος μεν, αλλά την μέρα που πήγαμε δεν υπήρχε και πολύς κόσμος (βασικά εμείς και άλλες 2 παρέες και αυτές μικρές σαν εμάς) και δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα. Κατά τα άλλα ήταν ευγενικότατος και σωστός στην δουλειά του, είχε και την υπομονή να μας εξηγήσει το μενού που είχαμε κλείσει μέσω της προσφοράς.

Τώρα είναι η δική μου σειρά να το περιγράψω. Το μενού που είχαμε κλείσει περιελάμβανε μια σαλάτα (με επιλογή από 2), ένα ορεκτικό (με επιλογή από 3 ή 4) και μια ποικιλία κρεατικών για 2. Επιπλέον το μαγαζί έβαζε σαν ορεκτικό μερικά ψωμάκια με μελιτζανοσαλάτα και λίγο σαλάμι αέρος, μέχρι να έρθουν τα βασικά φαγητά.

Οι επιλογές μας ήταν μια σαλάτα πράσινη, μια μερίδα φαλάφελ (άλλωστε το μαγαζί όπως υπονοεί το όνομά του είναι περισσότερο αραβική - λιβανέζικη κουζίνα) και την ποικιλία, ενώ πήραμε και δύο μπύρες, έτσι για την γεύση. Η σαλάτα μας άρεσε πάρα πολύ, ειδικά το ντρέσινγκ της ήταν πολύ καλό και ήταν μια ευχάριστη ασχολία μέχρι να έρθει η ποικιλία. Το φαλάφελ ήταν επίσης καλό, ήρθε με τη δική του σως για βούτηγμα που ταίριαζε πολύ με αυτό. Επιπλέον ήταν με σκληρό εξωτερικό και όχι μαλακό σαν κεφτεδάκι όπως τα βρίσκουμε μερικές φορές, κάτι που εγώ το προτιμώ.

Πάμε τώρα στην ποικιλία που είναι και η κύρια ατραξιόν της βραδιάς. Η ποικιλία είχε, μαζί με ντομάτα ψητή, κρεμμυδάκι και κανα δύο πίτες κομμένες, ένα σις κεμπάπ (αρνί), μια σούβλα κοτόπουλο και τέσσερα κεμπάπ πολίτικα. Το αρνί ήταν πολύ ωραίο, ήταν το προσωπικό μου αγαπημένο, το κοτόπουλο επίσης καλό, ήταν το αγαπημένο του Κοιλιόδουλου (βλέπετε γιατί τρώω με αυτόν τον άνθρωπο έτσι; Δεν τσακωνόμαστε ποτέ...) και τα πολίτικα ήταν κάπου στη μέση. Αλλά εδώ για να είμαι δίκαιος θα πρέπει να κάνω μια μικρή ανάλυση.

Το κεμπάπ εκτός από το κρέας του, έχει μέσα και μπαχαρικά. Όταν εγώ γεύομαι πολλά μπαχαρικά, έχω πάντα στο μυαλό μου ότι σκοπός τους είναι να κρύψουν κάτι, συνήθως μια υπερβολική ή ότι άλλο μυρωδιά στο κρέας. Γενικά είμαι υπέρ του κεμπάπ με όσο το δυνατόν λιγότερα μπαχαρικά. Ωστόσο το συγκεκριμένο είχε πολύ λίγα. Από την μια είναι καλό γιατί δείχνουν ότι δεν έχουν να κρύψουν κάτι από άποψη ποιότητας κρέατος, από την άλλη, ήταν λίγο έντονη η γεύση του κρέατος στο κεμπάπ. Ήταν μια από τις ελάχιστες φορές (αν έχει ξανασυμβεί, δε θυμάμαι) που θα ήθελα περισσότερο μπαχαρικό στο κεμπάπ μου. Βέβαια να σημειώσω ότι συν τοις άλλοις, το πολίτικο κεμπάπ υποτίθεται ότι είναι και πικάντικο, ενώ ούτε εγώ ούτε ο Κοιλιόδουλος το βρήκαμε έτσι. Και δεν φταίμε εμείς που τρώμε αναμμένη βενζίνη, πραγματικά δεν ήταν καθόλου πικάντικο.

Ακόμα και με τα παράπονα που έκανα παραπάνω, το φαγητό ήταν καλό. Μας άρεσε σαν γεύση και ήταν ευχάριστο, ενώ το διακριτικό μουσικό χαλί βοηθούσε στην συζήτηση. Γενικά ήταν μια βραδιά ευχάριστη. Αλλά δυστυχώς πρέπει να πούμε κάτι ακόμα. Και ναι όπως καταλάβατε μιλάμε για τον λογαριασμό.

Με την προσφορά που πήραμε (δεν περιελάμβανε τα ποτά) το κόστος αυτών που πήραμε ήταν 31 €. Βάλτε και άλλα 9 € για τις μπύρες, πάμε στα 40. Δηλαδή 20 € το άτομο. Μιλάμε για 40 € για μια σαλάτα, πέντε φαλάφελ που είχε η μερίδα και μια ποικιλία με 4 μικρά (αρκετά μικρά) κεμπάπ και τρία κομμάτια αρνί και άλλα τρία κοτόπουλο. Πολλά τα λες; Να σας θυμίσω ότι πήραμε προσφορά; Το κανονικό αντίτιμο που θα πληρώναμε για αυτά αν είχαμε πάει χωρίς την προσφορά είναι 56 €! Δηλαδή για τα ίδια ακριβώς που ακούσατε θα πληρώναμε 28 € το άτομο! Εντάξει είναι Γλυφάδα και είναι ιδιαίτερο φαγητό, αλλά όχι και πάλι για αυτό που φάγαμε είναι πάρα πολύ.

Ανακεφαλαιώνοντας ένα μαγαζί σε καλό σημείο, αν δεν σας ενοχλεί το περπάτημα ή αν πάτε μόνο για αυτό, με καλή εξυπηρέτηση και πολύ ωραίο ντεκόρ, κατάλληλο για συζήτηση. Το φαγητό χωρίς να είναι υποψήφιο για βραβείο είναι πολύ καλό και γευστικό αλλά δυστυχώς το μέγεθος της μερίδας και το κόστος της δεν το κάνουν καθόλου value for money. Αν είχα κάποια στιγμή παρέα που της άρεσε αυτού του είδους η κουζίνα σίγουρα θα ήταν στο μυαλό μου σαν πιθανή επιλογή, αλλά 100% δεν θα πλησίαζα την ποικιλία (βέβαια δεν είδαμε και πολύ τον κατάλογο αλλά πιστεύω ότι θα υπάρχουν επιλογές οικονομικότερες) και σίγουρα δεν θα ξαναπάμε μόνοι μας. Βέβαια ενδεχομένως να κάνουμε άλλη μια καταδρομική για να δούμε αν έχουν βελτιωθεί οι τιμές του ή αν υπάρχει δυνατότητα να φας καλύτερα με λιγότερα χρήματα.

Bahaar
Αρτέμιδος 22, Γλυφάδα