7/11/16

Προχτές αργά, στο Παστουρμά Μπαρ το Ναυάγιο...


Εντάξει δεν ήταν προχτές. Και εντάξει δεν ναυαγήσαμε και τόσο. Αλλά στο Παστουρμά Μπαρ πήγαμε, εξ ου και ο τίτλος και φύγαμε και αργά, οπότε δεν είπα πολλές ανακρίβειες, εντάξει είμαστε.

Το Παστουρμά (ή Παστιρμά) Μπαρ είναι ένα σχετικά νέο μαγαζί που έχει ανοίξει στην Γλυφάδα, (κοντά) στην γνωστή σε όλους Μπιφτεκούπολη (ή για όσους μας διαβάζετε καιρό, δύο πόρτες κάτω από το Μαύρο Πρόβατο που δυστυχώς έχει κλείσει καιρό τώρα). Περιοχή περίεργη λίγο για τον απλό λόγο του ότι βρίσκεται κοντά σε σημαντικούς χώρους πάρκινγκ, αρκετά κοντά σε άλλα φαγάδικα και στην αγορά της πόλης, αλλά αρκετά μακριά από διαφορετικούς τύπους διασκέδασης, π.χ. καφετέριες και μπαρ. Δε θα βρείτε να παρκάρετε έξω από το μαγαζί αλλά σίγουρα θα παρκάρετε κοντά, ότι μέρα και να πάτε (εμείς πήγαμε Παρασκευή). Απλά αν έχετε στο μυαλό σας να το συνδυάσετε με κάτι άλλο, να ξέρετε ότι είτε θα περπατήσετε, είτε θα πρέπει να μετακινήσετε το αυτοκίνητο σε άλλη θέση... όπου βρείτε...

Το μαγαζί είναι της συνομοταξίας μπακαλοταβέρνα, αλλά απίστευτα πιο προσεγμένη από την κλασσική ταβέρνα του είδους. Αν θέλετε μέτρο σύγκρισης θα σας μεταφέρω στα Καραμανλίδικα του Φάνη στο κέντρο. Το εσωτερικό του μαγαζιού (εξωτερικό δεν έχει) είναι πολύ καλά διακοσμημένο με θέματα μπακαλοταβέρνας (π.χ. υπάρχουν κρεμασμένα σουτζούκια γύρω γύρω από το μαγαζί μαζί με άλλα παρόμοιου τύπου εδέσματα). Αν και η μεγάλη βιτρίνα του μπακάλικου δεσπόζει στο κέντρο του μαγαζιού, τα τραπέζια δεν είναι στριμωγμένα γιατί ο χώρος το επιτρέπει. Εντάξει μπορεί να ακουμπήσεις τη καρέκλα του πίσω σου αν το παρακάνεις στον χώρο που παίρνεις, αλλά καμία σχέση με στρίμωγμα. Έχω ακόμα δύο πράγματα για να αναφέρω για το εσωτερικό. Το πρώτο είναι ότι τα τραπέζια, ανεξαρτήτως μεγέθους, δεν είναι μονοκόμματα, αλλά αποτελούνται από «διπλά» τραπέζια. Δηλαδή ένα τραπέζι των 6 (σαν το δικό μας) είναι τρια τραπέζια για δύο. Αυτό εκτός από ευελιξία, δίνει κάτι ακόμα. Κανένας δεν κάθεται στο σημείο που ενώνονται τραπέζια. Αφάνταστα εκνευριστική η θέση, καλύτερα που λείπει. Το δεύτερο είναι το ευχάριστο μουσικό χαλί που σου επιτρέπει να φας και να συζητήσεις με την ησυχία σου, όπως και να το απολαύσεις αργότερα που θα χεις πιει και το κάτι τις σου.

Πριν πάω στην παραγγελία, να αναφέρω ότι εκτός από τον Κοιλιόδουλο ήταν μαζί μας παρέα ένας αγαπημένος φίλος και συνεργάτης (εκτός blog), τον οποίο από σήμερα θα λέμε Τσιπουροκτόνο. Όχι δε τρώει τσιπούρες... πίνει τσίπουρα...

Πάμε στα δικά μας. Ένας κατάλογος πολύ καλής ποιότητας και με αρκετές επιλογές, με χωριστά τα ορεκτικά σε ζεστά και κρύα, πάντα καλή επιλογή. 6-7 επιλογές σε σαλάτες, όπου πήραμε μια ανάμικτη με μαρούλι, ρόκα και προσούτο, ένα τσιρμπίρι (θα σας εξηγήσω και εγώ δεν ήξερα, ρώτησα), μια τυροκαυτερή (ναι ξέρω δε το περιμένατε με τίποτα), μια μερίδα λουκάνικο-κεφτεδάκι, μια παστουρμαδοπιτάκια, μια ομελέτα με παστουρμά (το όνομα θα το θυμηθεί ο Κοιλιόδουλος)(σ.Κ. Σαγανάκι Bar Παστουρμά), μια συκωτάκια, μια μερίδα πατάτες... αυτά νομίζω... και φυσικά τσιπουράκι... για να πάνε τα φαρμάκια κάτω...

Ξεκινάμε από την τυροκαυτερή για λόγους παλαιότητας (υπάρχει στο τραπέζι μας από παιδιά). Είναι ευρείας κατανάλωσης μεν, χωρίς όμως να μπορείς να την πεις τυροσαλάτα. Ικανοποιητική και σαν γεύση και σαν υφή και με διακριτικό αλλά εμφανές πικάντικο στοιχείο. Οι πατάτες ήταν κομμένες σε τετράγωνα, όχι στο κλασσικό σχήμα, κάτι που μου άρεσε πολύ γιατί ήταν διαφορετικό και επιπλέον ήταν καλά τηγανισμένες χωρίς να έχουν πολύ λάδι. Η σαλάτα πολύ καλή, με ωραία φτιαγμένο dressing και φρέσκα υλικά. Κλείνοντας τα γνωστά πιάτα, τα συκωτάκια μας άρεσαν παρα πολύ, ήταν ωραία ψημένα και με την προσθήκη από το λεμόνι, η σάλτσα τους έκανε την ιδανική παπάρα, ενώ τα παστουρμαδοπιτάκια ήταν καλά ψημένα και τραγανά, χωρίς λάδι σχεδόν πάνω τους, πολλά μπράβο στον μάγειρα, ενώ ταίριαζαν άψογα με το γιαούρτι που ερχόταν συνοδευτικό (σε όσα πιάτα είχαν κρέας πάνω τους εκτός από την ομελέτα).

Πάμε τώρα στα άλλα, που θέλουν λίγο επεξήγηση. Ξεκινάμε με την ομελέτα η οποία είχε μέσα εκτός από αυγό τηγανητό (για αυτό την λέω ομελέτα, είπαμε το σωστό ο Κοιλιόδουλος πιο πάνω), παστουρμά, γίγαντες, σάλτσα και άλλα υλικά που δεν τα θυμάμαι όλα, αλλά δένανε πάρα πολύ καλά μαζί και έδιναν ένα πολύ ωραίο γευστικό και οπτικό αποτέλεσμα. Πάρα πολύ ωραίο πιάτο, το τιμήσαμε ιδιαίτερα. Συνεχίζουμε με το Τσιρμπίρι, το οποίο είναι παστουρμάς, πάνω σε αυγό μάτι, πάνω σε βάση από γιαούρτι με λίγο λάδι στη μέση. Δε ξέρω πως σας ακούγεται αυτό, αλλά εγώ που το έφαγα μου άρεσε πολύ. Να σας δώσω μια συμβουλή. Κόψτε πρώτα κομμάτια το αυγό. ΘΑ βοηθήσει πολύ, εμείς δεν το κάναμε... Τελειώνουμε με το λουκάνικο-κεφτεδάκι, που δεν μπορώ να σας το περιγράψω ακριβώς... βασικά είναι ένας λουκανικοειδής κεφτές... πρέπει να το φάτε για να καταλάβετε. Και σας το προτείνω γιατί και εμάς μας άρεσε, πήγαινε πολύ με το γιαούρτι και συνοδεύεται και αυτό από πατάτες.

Λίγα λόγια για το σέρβις. Θέλω να πω αρχικά ότι κατά λάθος στο τραπέζι ήρθαν τα φαγητά πριν από το νερό και το ψωμί. Αλλά με εξαίρεση αυτού, που γίνεται και στα καλύτερα μαγαζιά, άνθρωποι είναι κι αυτοί, το σέρβις ήταν σωστότατο. Ο σερβιτόρος εκτός από εξυπηρετικός ήταν και ευχάριστος (βοήθησε το γεγονός ότι νόμιζε ότι μας ήξερε... ε, μας έμαθε μετά) και εκτός από την βοήθεια στις αρκετές ερωτήσεις μας, μας έκανε και ενδιαφέρουσες προτάσεις. Επιπλέον μας υποσχέθηκε ότι όταν ξαναπάμε με τον Τσιπουροκτόνο θα μας βγάλει και μερικά πικάντικα πιάτα τα οποία ο Τσιπουροκτόνος δεσμεύτηκε οτι θα φάει... ναι το έγραψα και εδώ, δεν την γλυτώνεις! Επιπλέον και προς το τέλος της βραδιάς, ο ιδιοκτήτης πέρασε μια βόλτα από τα τραπέζια, μας είδε, πιάσαμε την κουβέντα μας και μας κέρασε εκτός από το τελευταίο τσίπουρο και άλλο ένα τσιπουροειδές, αλλά παλαιωμένο σε βαρέλι για δέκα χρόνια.... αφήστε το άλλο να σας λέω... Όταν ξαναπάμε εκεί με τον Τσιπουροκτόνο δε θα μας μείνει άντερο... ή μάλλον, συκώτι... Γενικά αυτός είναι ο τρόπος και να εξυπηρετείς και να διευθύνεις ένα τέτοιο μαγαζί και μπράβο τους.

Κλείνουμε με το αναγκαίο κακό σε όλες αυτές τις ευχάριστες βραδιές και δηλαδή τον λογαριασμό. Το σύνολο για όλα αυτά και 2 τσίπουρα ήταν περίπου 67,00€. Χοντρά χοντρά 22,50€ το άτομο. Με βάση ότι το τσίπουρο είναι ακριβό και είμαστε και στη Γλυφάδα μη ξεχνάμε, το μαγαζί χωρίς να είναι φτηνό δεν το λες ιδιαίτερα ακριβό. Είναι σίγουρα κατά την άποψή μου value for money. Να πω απλά, ότι το ψωμί που φέρανε (ναι άργησε αλλά ήρθε) ήταν κοντά μια φραντζόλα ολόκληρη. Και γενικά οι μερίδες ικανοποιητικές σε μέγεθος. Πληρώνοντας δεν αισθάνθηκα λεπτό ότι πληρώνω πολλά, κάθε άλλο.

Ανακεφαλαιώνοντας, ένα μαγαζί σε καλό σημείο αλλά μακριά από άλλου είδους διασκέδαση, με πολύ καλό χώρο και ταιριαστό στο είδος του, άριστη εξυπηρέτηση και πολύ καλό φαγητό με φυσιολογικές, ειδικά για την θέση του, τιμές. Για τους λάτρεις των καραμανλίδικων μεζέδων στα νότια προάστεια είναι σίγουρα μια πολύ καλή επιλογή και ένα μαγαζί που σίγουρα θα επισκεφτώ ξανά με παρέα για να πιούμε ένα καραφάκι (ή δύο... ή... καλά ξέρετε αρκετά).

Bar Παστουρμά
Κωνσταντινουπόλεως 7, Γλυφάδα

1 σχόλιο:

  1. ΤΟ BAR PASTOURMA ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΥΠΟΒΑΛΑΤΕ ΕΙΣΤΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΠΑΡΕΑ ΘΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΥΠΟΨΙΝ ΜΑΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΙΔΙΑΤΕΡΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή